Ανδρέας Γιαννόπουλος

…γεννήθηκα πριν 31 χρόνια.Οι ιστόριες του Μπουκόφσκι και του Ζενέ με κράτησαν μακριά από την ολοκληρωτική τρέλα και διατήρησαν την φλόγα μέσα μου. Δούλεψα σαν ζαχαροπλάστης και σαν οινοχόος. Η καθημερινότητα μεταμορφώνεται όταν την ξαναλλάζω καθισμένος μπροστά στο pc. Είναι ο τρόπος μου να κρατάω το κουκούτσι και να πετάω όσα δεν μ'αρέσουν. Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο μου. Το πρώτο λέγεται: 
'' ΜΕΘΥΣΤΕ.Ο έρωτας δεν είναι υπονοούμενο, είναι αρχή''.
Με εκφράζει απόλυτα ένα απόσπασμα από το κείμενο του  BERNARD-MARIE KOLTES , '' Η ευτυχία να έχεις γράψει '': Η ΑΝΑΓΚΗ  ΝΑ  ΓΡΑΦΕΙΣ δύσκολα εξηγείται. Είναι κάπως σαν τα ναρκωτικά νομίζω: αρχίζεις κατά τύχη, σου αρέσει και μετά δεν κάνεις δίχως αυτά, μολονότι δεν μπόρεις να πεις εάν πράγματι ευχαριστιέσαι' όπως η ηρωίνη: δεν είναι η παρουσία της που σε ικανοποιεί, είναι η απουσία της που σε κάνει να υποφέρεις.